همیشه ازش فرار میکردم حتی از فکر کردن بهش...

اما اینبار با تمام وجود لمسش کردم

مرگ را دیده ام من

در دیداری بس غمناک غمناک

من مرگ را به دست سوده ام....

گریه طبیعی ترین واکنش بود...کاملا غیر ارادی

نمیدونستم باید چیکار کنم...بهم میگفتن باهاش نجنگ قبولش کن....اما هنوزم نتونستم اینکارو بکنم

نمیتونم...اینجاس که آدم تو اوج ناتوانیه...اوج پوچیه

فلسفه اش رو درک نکردم هیچ وقت

که چرا یکی به نظر ما باید بمیره خودشم راضیه، اما زنده اس و دیگری...زن و ۲تا بچه کوچیکش منتظرشن اما میره که تا نیم ساعت دیگه بیاد و نمیاد!!!دیگه نمیاد

مرگ را دیده ام من...

استدلالی زندگی کنیم یا شهودی

زندگی کردم که میگم...تا یه موقعیت رو زندگی نکرده باشم نمیتونم درباره اش حرف بزنم...نباید حرف بزنم،استدلالی زندگی کردم،عاقلانه،منطقی!بد نبود اصلا، اما یه جیزی کم بود انگار، واقعا کم بود 

الان منطق رو دارم،

اما یه چیزی بهش اضافه شده یه چیزی که نمیتونم توصیفش کنم واقعا نمی تونم

وبلاگ قبلیم رو که بخونین میفهمین که یه روزی می خواستم تمام پدیده ها رو منطقی تبیین کنم اما الان...

تا زمین نخوری راهو پیدا نمی کنی و من زمین خوردم تا خدا رو دیدم اندازه هر چیزو پیدا کردم نسخه خودمو نوشتم فقط برای خودم البته...به هیچ کس توصیه اش نمی کنم هر کسی خودش باید نسخه اش رو پیدا کنه...

آزمودم عقل دور اندیش را     بعد از این دیوانه سازم خویش را

آنجا که راه نیست خدا راه می گشاید

آنجا که راه نیست خدا راه می گشاید

آنجا که راه نیست خدا راه می گشاید

آنجا که راه نیست خدا راه می گشاید

دیگر یقین داشتند که خریتمان نهادینه شده...حتی سوال هم نمیکردیم که چرا؟ سوال هم نمیکردند که چرا؟...

این بازی ادامه داشت و دارد و خواهد دا...نه!دیگر نخواهد داشت...خر بازی تمام ... وقت خون بازیست!

البته باز هم ما انتخاب نکرده ایم...با قواعد آنها بازی میکنیم ...اما باز هم خوب است ...حداقل بازی میکنیم...حتی خون بازی!دیگر تماشاگر نیستیم...

زن       

كه زیر پوستم جنگلی انبوه می شوی

كمك كن             عادتهای كوچكم را بتو         از دست دهم

بوی تنت را

كه از پارچه های پرده ای         طبقه های كتابخانه       و بلور گلدانهاست

كمك كن

نامی را         كه در مدرسه داشتم     بیاد آورم

كمك كن

شكل شعر هایم را بیاد آورم        پیش از آن كه       شكل تو شوند

كمك كن

زبانم را باز گردانم        كه مفرداتش را به اندازه تو دوختم

و جز بر تن تو           بر تن هیچ زنی                 اندازه نیست

نشانم بده           كتابی را كه در آن نیستی

                       گنجشكی كه از مادرش آواز تو را نیاموخته

                       درختی كه از برگ هایش نباشی

                       و رودخانه ای      كه شیرینی پاهایت را     نچشیده باشد

با من چه كرده ای ؟

شاهزاده خانمی كه بادها به فرمانت

و بارش باران               قد سنبله گندم          شماره گل های شقایق

شاهزاده خانمی كه سینه هات              آب و هوا را پدید آورد

                                                  و جذر و مد از اوست

                                 و كشتی ها بسویش می روند       تا خود را

                                         با عاج و شراب و آناناس پر كنند

با خودت چه كرده ای ؟

زن

كه از ریزش كلام تو بر زمین               درخت ها می رویید

                   و از حركت سایه ات بر تنم         فواره های آب می شكفد

با من چه کرده ای....؟

در امتداد نگاه تو لحظه های انتظار شکسته شد،و بغض تنهایی من مغلوب وجود تو شد

من به دوست داشتن هایم مدیونم و این دین را نه روز به روز که  با هر ثانیه در زندگیم احساس می کنم احساسی که هر روز بزرگ و بزرگتر می شود ، نمی دانم توان تشکر و سپاس گذاری این همه احساس و دوست داشتن را دارم؟

من به دوست داشتن هایم مدیونم بیشتر از زمانی که عاشق شدم، بیشتر و بیشتر از زمان هایی که تنها شعار زندگی ام دوست داشتن ها بود، من مدیونم و این دین خیلی بزرگ است.

 و حالا خوب می دانم که یعنی چه وقتی دکتر شریعتی گفت: "دوست داشتن از عشق و عشق از زندگی کردن برتر است" 

من به دوست داشتن هایم مدیونم و تاب این دین را هر چند ندارم اما... کمر خم نمی کنم و عاشق این دوست داشتن ها هستم و عشق را در پستوی های قلبم می گذارم تا روزی به "تو" تقدیم کنم؛ حالا خوب می دانم عشق تنها دلیل من برای زندگی نبود...

من امشب در تمام "تو" آغاز می شوم، تقدیم به "تو" با تمام دوست داشتن هایم و به وسعت باقی زندگی ام...

من....

 تو....

چه انديشه غريبی است اين انديشه ها
وقتی به تو مي انديشم دلم برای خودم تنگ ميشود.
در آن تنهايی که ياد و خاطره تو بندی می شود بر تارو پود ذهنم.
چه خوش است انديشيدن به تو و نوشتن از تمام آن لحظات غم بار بی تو بودن.
دلتنگی،دلتنگی،دلتنگی
آدم دلتنگ که می شود چه فکرها که نمي کند.
چه انديشه ها که در خيال خود ندارد.
وچه روياها که گاه خنده را طرحی ميکند برلبان وگاه غم را بغضی ميکند شکسته در گلو تا در پی بهانه  اشکی شود جاری بر گونه ها.
چه دلگیرند اين لحظات.
نمی دانم كه غنيمت شمارمش يا بر تمام اين انديشه های از هم گسيخته و لغزيده در ذهن انديشه های ديگری يابم كه چه بايد بكنم.
راستی من چه كاری بايد بكنم.
نمی دانم،نمی دانم، نمی دانم
ای كاش تو بدانی.
نمی توانم بنوسم هر چند كه بايد از خيلی چيزها بنويسم و شايد تو بعدها برايم خيلی چيزها بگويی.
هر چه كه هست بيا شريك شبنم ساده زندگی باشيم
به خود دروغ نگوييم وبه هم.
بگذاريم كه انديشه های سبز پيچكی شود بر ذهن.
وبگذاريم كه خيال فاصله های جدايی افتاده را طی كند
و حس كنيم آنچه را كه دوست داريم.
زمان آن نيست كه هر چه دلم می خواهد بگويم.
اما
اگر باران ببارد
چتری خواهم شد برای تو ...

ای ...

ای...

حرفای دیروز بوی خون می داد

بوی برخورد...برخورد نزدیک لابد!

طرف ما اینطوریه...هر کی زور می گه طلبکارم هست!

شاعر میگه:به درک...همون اسفل و السافلین!

تشت رسوایی افتاده و ...نمی تونن ببینن...و چقدر خوب که اینطوریه!

از اونجایی که من این روزا مست یه شراب چند صد ساله ام...تحملم واسه کار اومدن با این خزعبلات بیشتر شده...می خندم به ریش خیلی ها...آی می چسبه!

پی نوشت بی ربط؟: نزار  قبانی شاعر  عرب زبان  یه شعر توووووپ داره با این مضمون:

شب

در خیابانهای شب
جایی برای پرسه زدن من
 باقی نمانده است
چشمانت
همه مساحت شب راگرفته اند!

روز گفتگوی تمدن ها بسیار ساده و کم حاشیه از صفحه تاریخ ایران حذف شد. که از دو حالت خارج نیست یا یک متمدن واقعی هستیم و نیازی بهش نداریم و یا آنقدر بی تمدن که هنوز تو مقدماتش موندیمو قدرت درکش را نداریم که ان شا الله اولی درسته ... حالا بگردید دنبال دلبر این وسط. در ضمن روز زلزله رو هم براندازی کردند ببینید این دلبر خان چی کار میکنه؟ بابا اینو دیگه برا چی ورداشتی نکنه فکر می کنی تو این مورد هم بی نیازیم

انداختن شال بسیجی به گردن کوروش کبیر توسط رئیس جم... ، قیمت شش میلیونی سمند در خارج از ایران ، توقف تولید زانتیا از اول مهر ، تریلی های هوو با ترمز قوی پیکان ، احداث اولین مسجد در قطب شمال ، تعطیل نشدن پیام نور در عید فطر ، اهدای زوری یک روز از حقوق کارمندان فارس به پاکستان ، پیچ درون بربری و مارمولک درون کالباس ، سه روز تعطیلات عید فطر ۱۰۶ کشته گرفت.

احتمالا خبر قرآن سوزی در فلوریدا را شنیدید که یک یهودی افراطی چنین کارایی را می کنه قبل از این که شروع کنم می خوام موضع خودم را مشخص کنم من یک مسلمان نرمال هستم و به نظر من همه ادیان قابل احترام هستندُ فلش بک به سخن پروردگار که به دیگر ادیان نیز احترام بگزارید. حالا یادتونه تو دبستان هر وقت زورمون به کسی نمی رسید دفتر کتاباشو خط خطی یا پاره می کردیم این یهودیه هم همین طور کم آورده و عقده هایش را اینگونه باز می کند. ما مسلمونا یه شانسی که آووردیم اینه که تعداد یهودیان اصلی کمتر از ۱۰۰۰ نفر هستن، حالا ببین اگر ۱۰ میلیون نفر بودن چی می شد. الان هر کدام از این یهودی ها صاحب بزرگترین شرکت ها از جمله نستله و اورالبی و .... البته ناگفته نباشه که ما باید به این افراد احترام بگزاریم تا زمانی که تهمتی زده شود که اون موقع دیگه باید دهن سرویس کرد. راستی خبر ساخت مسجد در فلوریدا را شنیدید که در همان مکان در حال احداث است و آمریکا مخالفت می کند ولی مطمئن باشید که بالاخره رضایت می دهد که ترس من هم از اینه که آنجا محلی برای ضد اسلام باشد و آمریکا بر روی آن هم تسلط داشته باشد. چه برف بیاد چه بارون ُ وای به حال کلوخ

وقتي که شکافت فرق او در محراب گفتند مگر نماز مي خواند علي(ع) عجب زمانه ای کسانی که دوست نداشته باشند حقیقت و یا حرفی را بشنوند و قبول کنند به هر نحوی اجتناب می کنند. برای مثال معرفی علی (ع) در غدیر خم به مسلمانان که چندین بار در محافل دیگر نیز اعلام شده بود و مردم علیرغم شنیدن آن بعد از فوت نبی اکرم همه جیز را رد کردند که این نشانگر مظلومیت علی (ع) و شرایط بد اون دوران بود. خواهشی که من از شما دارم برای یک بار هم که شده نهج البلاغه امام علی (ع) را حتی یک صفحه از آن را بخوانید تا به اعجاز آن پی ببرید.